Hermann Buhl (ur. 21 września 1924 w Innsbrucku, zm. 27 czerwca 1957 na Chogolisie w Karakorum) – austriacki wspinacz, alpinista i himalaista. Jest uważany za jednego z najlepszych wspinaczy w historii. Jest szczególnie znany jako prekursor zdobywania Himalajów stylem alpejskim.
Dzieciństwo i młodość Był najmłodszym z czworga rodzeństwa. Po śmierci matki spędził kilka lat w sierocińcu. Jako dziecko należał do gromady zuchów w Innsbrucku aż do chwili zakazania skautingu w Austrii. Będąc nastolatkiem był bardzo wrażliwy, a przy tym dosyć chorowity. Zaczął się wspinać już w latach 30. w Alpach. W 1939 roku dołączył do będącego stowarzyszeniem alpinistycznym Niemieckiego Towarzystwa Alpejskiego w Innsbrucku i wkrótce opanował wspinanie się na drogach o trudnościach sięgających 6 stopnia. Należał także do górskiego pogotowia ratunkowego w Innsbrucku.
W trakcie II wojny światowej przerwał studia handlowe i dołączył do oddziałów alpejskich. Następnie walczył pod Monte Cassino, gdzie został wzięty do niewoli przez Amerykanów. Po odzyskaniu wolności powrócił do Innsbrucka i zarabiał na życie podejmując się różnych dorywczych prac. Pod koniec lat 40.