Henryk Jan Litwin (ur. 13 marca 1959 w Warszawie) – polski historyk, dyplomata, doktor habilitowany nauk humanistycznych, konsul generalny we Lwowie (1991–1994), ambasador RP na Białorusi (2007–2010), podsekretarz stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych (2010–2011), ambasador RP na Ukrainie (2011–2016).
Życiorys Wykształcenie W 1982 ukończył studia w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Podjął następnie studia doktoranckie w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk, zakończone w 1988 obroną pracy doktorskiej pt. Napływ szlachty polskiej na Ukrainę w latach 1569–1648. Habilitował się w 2014 w dziedzinie nauk humanistycznych w dyscyplinie historia na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim na podstawie rozprawy zatytułowanej Chwała Północy. Rzeczpospolita w polityce zagranicznej Stolicy Apostolskiej w I połowie XVII wieku. Jego aktywność naukowa skupia się na dziejach ziem ukrainnych I Rzeczypospolitej, historii dyplomacji papieskiej w XVI i XVII wieku oraz intelektualnej genezie demokracji szlacheckiej.
Henryk Litwin posługuje się angielskim, rosyjskim, włoskim, ukraińskim i łaciną.