Po sukcesie Sonezaki shinjū Chikamatsu całkowicie porzucił kabuki na rzecz teatru lalkowego i przeniósł się z Kioto do Osaki.
Obecnie znanych jest ponad sto sztuk jōruri autorstwa Chikamatsu, chociaż istnieją również sztuki, o których uważa się, że mogły zostać przez niego napisane, nie ma jednak na to wystarczających dowodów. Wśród dramatów z gatunku jidaimono wciąż wystawiane pozostają m.in.: Keisei hangonkō (Kurtyzana, czyli o wonności przeciw duchom, 1708), czy Kokusen’ya kassen (Bitwy Koksingi, 1715). Natomiast wśród sztuk sewamono: Sonezaki shinjū (Samobójstwo kochanków w Sonezaki), Shinjū ten no Amijima (Samobójstwo z miłości w niebiańskiej Amijimie, 1720), Meido no hikyaku (Posłaniec do piekieł, 1711), czy Horikawa nami no tsuzumi (Rzeka Hori, czyli echo bębna na falach, 1707).
Jōruri Yotsugi Soga (Następca Soga, 1683) Shusse Kagekiyo (Kagekiyo zwycięski, 1685) Sonezaki shinjū (Samobójstwo kochanków w Sonezaki, 1703) Horikawa nami no tsuzumi (Rzeka Hori, czyli echo bębna na falach, 1707) Meido no hikyaku (Posłaniec do piekieł, 1711) Kokusen’ya kassen (Bitwy Koksingi, 1715) Heike nyogogashima (Wyspa kobiet klanu Heike, 1719) Shinjū ten no Amijima (Samobójstwo z miłości w niebiańskiej Amijimie, 1720) Onnagoroshi aburajigoku (Zabójstwo kobiety – olej w piekle, 1721)