Czternastą wydał Sylwan Otmar (syn Hansa), powstała ona już w XVI w., ale jeszcze przed wybuchem Reformacji.
Przed wydaniem Nowego Testamentu Lutra powstały też cztery edycje dostosowane do języka dolnoniemieckiego. W Kolonii dwie edycje opublikował Bartholomäus von Unkel biorąc za źródła Stary Testament Biblii z Delftu, Biblię Zainera oraz inne edycje w dolnoniemieckim. Pierwsza posługiwała się dialektem dolnosaksońskim (1084 strony), druga natomiast narzeczem reńskim (1088 stron). Wykorzystano drzeworyty z dziewiątej lub czternastej edycji w górnoniemieckim (te same drzeworyty posłużyły do wydania włoskiej Biblii Malermi w edycji z roku 1494). Trzecia edycja w dolnoniemieckim (De Biblie) została opublikowana w roku 1494 przez drukarza Steffena Arndesa z Lubeki. Zawiera ona zarówno tekst samodzielny jak i zapożyczony z Biblii kolońskiej Bartholomäusa von Unkela, na której się wzorowano. Czwarta dolnoniemiecka edycja katolicka (Biblia dudesch) wydana w 1522 i ostatnia sprzed Reformacji to Halberstädter Bibel. Pochodzi z drukarni Lorenza Stuchsa i zawiera 107 drzeworytów.