W 1944 roku przenośny miotacz został usunięty. Poza miotaczami ognia załoga miała do dyspozycji MG 34. Dowódca pełnił rolę radiooperatora. Do każdego bocznego miotacza przydzielony był jeden żołnierz. Czwarty załogant to kierowca. Transporter ważył 8,6 ton. thumb|Sd.Kfz.251/16 w akcji (1944) Samobieżne miotacze ognia Sd.Kfz. 251/16 były budowane przez przebudowę gotowych transporterów Sd.Kfz.251. Ich produkcję rozpoczęto w styczniu 1943 roku i trwała ona do sierpnia 1944 roku, w tym czasie zbudowano około 300 pojazdów tego typu.
Użycie Samobieżne miotacze ognia Sd.Kfz. 251/16 były używane w batalionach pionierów w składzie dywizji pancernych i grenadierów pancernych oraz w samodzielnych zmotoryzowanych jednostkach inżynieryjnego wzmocnienia.
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie samobieżne miotacze ognia