Grupa abordażowa z trawlera UJ-128 zajęła brytyjski okręt i doprowadziła go do bazy morskiej w Frederikshavn.
Na minach zapory postawionej przez HMS „Seal” w okresie 5 maja – 5 czerwca zatonął niemiecki frachtowiec („Vogesen”, 4.241 BRT) i 3 statki szwedzkie.
W służbie niemieckiej W Frederikshavn przeprowadzono jedynie niezbędne naprawy. 11 maja 1940 HMS „Seal” został przeholowany do Kilonii, gdzie został poddany remontowi. 30 listopada 1940 został wcielony do marynarki niemieckiej pod oznaczeniem U-B (oznaczającym okręt podwodny – brytyjski, także zapisywane: U B lub UB). Dowódcą został mianowany Fregkpt. Bruno Mahn, weteran floty podwodnej z I wojny światowej (dowodził UB-21). Zdobyty okręt nie przedstawiał dla Niemców większej wartości bojowej z powodu niekompatybilności wyposażenia i uzbrojenia. Ważny był natomiast aspekt propagandowy zdobycia brytyjskiego okrętu na morzu.
U-B wycofany został ze służby 31 lipca 1941. Samozatopiony 3 maja 1945 w Zatoce Kilońskiej. Po wojnie wrak podniesiono i złomowano.
Załoga HMS „Seal” resztę wojny spędziła jako jeńcy wojenni;