Najciekawszym dla taterników w dolince obiektem wspinaczkowym jest północno-wschodnia ściana Niżnich Rysów.

Pierwszymi turystami w Dolince Spadowej byli Janusz Chmielowski, Károly Jordán, Adam Kroebl, Stanisław Krygowski i Tadeusz Łopuszański z przewodnikami Jakubem Bachledą, Klemensem Bachledą, Janem Karpielem, Jędrzejem Marusarzem Jarząbkiem i Janem Stopką Ceberniakiem młodszym. Zimą pierwsze były tu Zofia Wysocka i Stefania Bernadzikiewicz 1 stycznia 1935 r.

Zimą w prawej i środkowej części progu Dolinki Spadowej tworzą się lodospady. Zazwyczaj są dwuczęściowe. W dolnej części mają nachylenie 60°, w górnej nachylenie dochodzi do 90°.

Drogi wspinaczkowe Najłatwiejsze dojście do Doliny Spadowej od Ciężkiego Stawu prowadzi przez Zmarzły Kocioł i Niżnią Spadową Przełączkę. Zimą, przy odpowiedniej pogodzie łatwiejsze jest przejście przez próg Dolinki Spadowej. Taternicy wspinają się także lodospadami progu. Od Ciężkiego Stawu przez żleb Młynarzowej Przełęczy; 0 skali tatrzańskiej, czas przejścia 1 godz., Od Ciężkiego Stawu wprost przez próg;