Zużycie papieru wzrosło w następnym wieku i powstały kolejne nowoczesne zakłady związane z papiernictwem (choć na początku nie spotkało się to z aprobatą rajców z Bańskiej Bystrzycy, do których należały te tereny), których pierwszym właścicielem był Franz Sigmund Leicht (od 1829 r.). We wszystkich budynkach fabryki była wówczas bieżąca woda, sprowadzana z gór 170-metrowym drewnianym korytem. Po śmierci Leichta w 1838 zakłady przejął Stefan Ruttkay, a w 1840 r. Moriz Schloss z Hainburga, a udziałowcami zostały wiedeńska firma Arnstein i Eskeles oraz firma Werheimstein i synowie. W 1843 r. Schloss założył magazyn papieru w Budapeszcie.

W 1845 r. w zakładach pracowało 150 osób, a w 1850 – już ponad 200 osób, również dzieci w wieku 10–15 lat (w 1840 r. było ich 40, dziesięć lat później tylko 11). W 1866 r. zakłady papiernicze kupili mieszczanie z Bańskiej Bystrzycy – H.G. Stadler i J.B. Huttner, a od 1899 r. prowadziła go tylko rodzina Huttnerów, za czasów której eksportowano miejscowy papier do Indii, Chin i Japonii. W 1904 r. pożar zniszczył większą część fabryki, odbudowano ją jednak dzięki pożyczce banku z Budapesztu, który w 1906 r. przejął zakłady. W latach 1912–1913 wybudowano linię kolejową z Bańskiej Bystrzycy, która przewoziła pracowników. W 1910 r.