W latach 1962–1965 był współpracownikiem Wojskowej Służby Wewnętrznej o pseudonimie Kazimierski, co umożliwiło mu wyjazd do Berlina Zachodniego w celu zbierania materiałów do książki o Jürgenie Stroopie. W 1964 uczestniczył w pracach nieformalnej komisji powołanej z inicjatywy Tadeusza Manteuffla przy Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk dla zbadania sprawy zabójstwa Widerszala i Makowieckiego. W czerwcu 1968 na łamach „Polityki” opublikowane zostały fragmenty "Rozmów z katem" - tytuł zaproponował podobno redaktor działu historycznego Marian Turski. . Wydanie całej książki zostało zablokowane przez władze. Anna Machcewicz "Kazimierz Moczarski. Biografia" Kraków 2009 W 1970 otrzymał rentę decyzją premiera Józefa Cyrankiewicza, później zrzekł się jej i utrzymywał się z własnej pracy.
W latach 1972–1974 książka "Rozmowy z katem" była publikowana w odcinkach w miesięczniku „Odra”. Wydana została pośmiertnie w 1977 roku, a pełna, nieocenzurowana wersja ukazała się drukiem w 1992r.. Dzieło zostało przetłumaczone na niemal wszystkie języki europejskie, a także na japoński. W latach 80. XX w. znajdowało się w wykazie nieobowiązkowych lektur szkolnych.