W drugiej dekadzie XX wieku, w związku z kryzysem bośniackim (1908) i wojnami bałkańskimi (1912–1913), zaczął się opowiadać za ideą jugoslawizmu. W trakcie I wojny światowej udał się wraz z Supilą i Ivanem Meštroviciem na emigrację do Włoch i Francji. W 1915 roku brał udział w zawiązaniu Komitetu Jugosłowiańskiego. Popierał zjednoczenie Chorwacji z Królestwem Serbii. Brał udział w jugosłowiańskiej konferencji w Korfu w 1917 roku.
W latach 1918–1920 był pierwszym ministrem spraw zagranicznych Królestwa Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Reprezentował królestwo na konferencji pokojowej w Paryżu. Po podpisaniu traktatów w Rapallo podał się do dymisji. Sprzeciwiał się zapisom uchwalonej w 1921 roku konstytucji i serbskiemu centralizmowi. W 1925 roku kandydował w wyborach do parlamentu z ramienia ludowców. W 1931 roku został członkiem Chorwackiej Partii Chłopskiej.
Przypisy
Kategoria:Jugosłowiańscy ministrowie spraw zagranicznych Kategoria:Chorwaccy publicyści Kategoria:Politycy Chorwackiej Partii Chłopskiej Kategoria:Chorwaccy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu w Zagrzebiu Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Grazu Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Splicie Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1938