Władysław (Włodko) (ur. ok. 1420, zm. w lutym (około 14) 1460) – książę cieszyński i głogowsko-ścinawski od 1431 (do 1442 razem z braćmi), w wyniku podziału połowa Głogowa i Ścinawy.
Władysław był drugim pod względem starszeństwa synem księcia cieszyńskiego Bolesława I i Eufemii mazowieckiej. Od 1431 (tj. od śmierci ojca) do 1442 sprawował władzę w Księstwie Cieszyńskim wraz z matką i braćmi. Po podziale księstwa w dniu 29 listopada 1442 Władysław objął Głogów z częścią księstwa i nosił odtąd tytuły księcia cieszyńskiego i głogowskiego.
Miał niewielkie związki z polityką Cieszyna (właściwie jedyną aktywność w tym rejonie stanowiła zgoda na sprzedaż księstwa siewierskiego przez brata Wacława w 1443), związał się za to z przynależnym mu Głogowem.
W grudniu 1444 pojął za żonę Małgorzatę (zm. 1480), córkę Hermana III, hrabiego Celje. Małżeństwo to pozostało bezdzietne.
Przejawem uczestnictwa Władysława w życiu politycznym epoki był jego wyjazd w 1447 do Krakowa, gdzie uczestniczył w koronacji Kazimierza Jagiellończyka na króla Polski.
W 1452 książę głogowski wziął udział w podróży do Włoch, gdzie m.in. odwiedził Pizę. Kazał tam odnowić grobowiec zmarłego 1355 w tym mieście Władysława cieszyńskiego.