Jego bogaty w tereny zielone plan rozbudowy Szczecina zwrócił uwagę Konstantego Gutschowowa pracującego nad rozbudową Hamburga – Reichow został konsultantem Gutschowa i pod jego kierunkiem opracował koncepcję organicznego planowania miasta. W 1945 Reichow uciekł przed zbliżającym się frontem do Hamburga, gdzie założył własne biuro architektoniczne, realizując liczne projekty osiedli mieszkalnych.
W okresie powojennym był znany jako propagator koncepcji „miasta przystosowanego do samochodu” () oraz autor książki pod takim samym tytułem.
Publikacje (1948) (1949) (1959)
Wybrane dzieła osiedla Hohnerkamp i Farmsen w Hamburgu 1954 – osiedle Sennestadt w Bielefeldzie (wspólnie z Fritzem Eggelingem) osiedle Vahr w Bremie (wspólnie z Ernstem Mayem, Maxem Säumem i Günterem Hafemannem) osiedle Limesstadt w Schwalbach am Taunus
Przypisy
Kategoria:Niemieccy architekci Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1974 Kategoria:Niemieccy urbaniści