Składopis – elektromechaniczne lub elektroniczne urządzenie do składu tekstów, stosowane jeszcze w okresie pierwszych lat rozwoju komputerów, które było rozwiązaniem pośrednim między elektrycznymi maszynami do pisania a komputerami. Jego cechami charakterystycznymi były możliwość automatycznego lub ręcznego wyrównywania wierszy oraz, w przypadku urządzenia elektronicznego, wymiana głowic z czcionkami, dzięki któremu można było zmieniać krój i wprowadzać atrybuty czcionki, jak pochylenie lub wytłuszczenie pisma.
Przykładem prostszego urządzenia był składopis NRD-owskiej firmy Robotron, podobny do elektrycznej maszyny do pisania, w którym jednak istniała funkcja tzw. mikrojustowania - zbliżając się do końca wiersza można było przejść do trybu podziału spacji na drobniejsze fragmenty, co pozwalało ręcznie dopasować zakończenie wiersza do napisanych już wcześniej wierszy. Rozwiązanie takie, choć prymitywne, pozwalało uzyskać mniej postrzępiony prawy brzeg tekstu, zaś jego ostateczny wygląd zależał w dużej mierze od zręczności piszącego.