W 1859 został powołany na stanowisko inspektora Strzelców oraz Konnego Korpusu Strzelców Polnych, w 1863 na generała dywizji, a w 1866 na generała broni. W 1866 dowodził 3. Dywizjonem w Jiczynie oraz Hradcu Králové. W 1870 dowodził w bitwie pod Strasburgiem i po kapitulacji Francuzów odznaczony został generałem piechoty. Utworzył 14. Korpus, z którym w październiku wtargnął do Franche-Comté i zajął Dijon. Po przegranej bitwie pod Villersexel w styczniu 1871 został internowany w Szwajcarii.
W 1879 przeszedł na emeryturę, obejmując honorowe dowództwo nad 30 Pułkiem Piechoty (4 Reńskim). Zmarł w 1888 w Gruszewie.
Odznaczenia Królestwo Prus: Order Czarnego Orła z Łańcuchem Orderowym, Wielki Krzyż Orderu Czerwonego Orła z Mieczami i Liśćmi Dębu (22 stycznia 1871), Wielki Komandor z Gwiazdą Orderu Królewskiego Domowego Hohenzollernów (22 września 1877), Pour le Mérite z Liśćmi Dębu (18 stycznia 1871), Pour le Mérite (20 września 1866), Krzyż Wielki Orderu Krzyża Żelaznego (22 maja 1871), Order Krzyża Żelaznego I Klasy, Order Krzyża Żelaznego II Klasy, Kawaler Honoru Orderu Świętego Jana (Prusy) Baliwatu Brandenburskiego, Krzyż Honorowy I Klasy Orderu Książęcego Domowego Hohenzollernów z Mieczami Wielkie Księstwo Badenii: Order Wierności, Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej Karola Fryderyka (6 kwietnia 1871),