15 maja 2010 Khan stoczył swój pierwszy pojedynek poza granicami Wielkiej Brytanii – w nowojorskiej Madison Square Garden. Jego przeciwnikiem był Paul Malignaggi. Khan wygrał przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie. 23 lipca 2011 w walce unifikacyjnej znokautował w piątej rundzie Zaba Judah zdobywając dodatkowo pas IBF oraz status super championa federacji WBA. 10 grudnia 2011 stracił mistrzowskie pasy ulegając przez niejednogłośną decyzję Lamontowi Petersonowi. Po tym jak wykryto u Petersona środki dopingujące tytuł mistrzowski WBA przywrócono Khanowi który stracił 14 lipca 2012 w pojedynku unifikacyjnych z mistrzem WBC Dannym Garcia, gdy został przez niego znokautowany w czwartej rundziehttp://www.ringpolska.pl/boks-na-swiecie/66-boks-zawodowy-zagranica/20100-garcia-zastopowal-khana [dostęp 2012-07-14].
Na ring powrócił 15 grudnia 2012 roku, zmierzył się z niepokonanym Carlosem Moliną. Khan narzucił swoje tempo, a znacznie wolniejszy Molina nie mógł znaleźć sposobu na Khana. Walka zakończyła się poddaniem Moliny, między 10 a 11 rundą.
W Sheffield 27 kwietnia 2013, Khan pokonuje jednogłośnie na punkty w stosunku 114:113 115:113 i 115:112 Meksykanina Julio Díaza.