Są to łąki obfite, soczyste, liczne gatunkowo (30–40 gatunków na 100 m²).
Powyżej łąk znajduje się podpiętro tundry wysokogórskiej, dzielącej się na trzy kolejne podpiętra: tundrę wysokogórską mszysto-porostową: zwarty kobierzec mchów z Hypnum schreberi, gajnikiem lśniącym, zarośla krzaczaste brzóski polarnej i wierzbiny na glebach torfowo-bielicowych tundrę wysokogórską żwirowo-porostową: odwodnione zbocza wystawione na słońce i wiatry, bogate w porosty z chrobotkiem reniferowym i płucnicą islandzką, a także z udziałem dębika ośmiopłatkowego i poduszkami Alsine arctica, sybaldii Sibbaldia tetrandra, Thermopsis alpina, Adenophora tricuspidata oraz Eritrichium villosum tundrę wysokogórską kamienistą: przylega do granicy wiecznego śniegu z nielicznymi roślinami wyższymi o charakterze zdecydowanie alpejskim