do Brygady został formalnie dołączony pociąg pancerny, działający na Magistrali Transyberyjskiej. Wkrótce Brygada została rozwinięta do wielkości dywizji (w jej skład weszły 3 batalion, sformowany w Permie, dowodzony przez kpt. Benedyktińskiego i 4 batalion z Ufy sztabskapitana Nikołotowa). 22 kwietnia na front trafił 1 batalion Brygady. Cała Brygada została rozdzielona pomiędzy Armię Zachodnią i Armię Syberyjską. Oddziały Brygady walczyły nad rzekami Kamą, Tobołem, Irtyszem, Jenisejem i Obem. Zwalczały partyzantów bolszewickich na tyłach wojsk białych. Podczas ciężkich walk poniosła duże straty, zwłaszcza wśród oficerów. Następnie w składzie wojsk gen. Władimira O. Kappela resztki Dywizji uczestniczyły w tzw. Wielkim Syberyjskim Marszu Lodowym przez zamarznięte Jezioro Bajkał, podczas którego kontradmirał G. K. Stark z powodu zachorowania na tyfus był niesiony na rękach swoich żołnierzy.
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003
Linki zewnętrzne Organizacja Samodzielnej Dywizji Strzelców Morskich (jęz. rosyjski)
Kategoria:Dywizje piechoty Białej Armii Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii utworzone w 1918 Kategoria:Jednostki organizacyjne Białej Armii rozwiązane w 1919