Urząd ten sprawował do 11 czerwca 2001.
W tym samym roku był kandydatem Drzewa Oliwnego na wicepremiera u boku Francesca Rutelliego. Po przegranych wyborach przejął kierownictwo w Demokratach Lewicy w miejsce Waltera Veltroniego, nowego burmistrza Rzymu. Kierował partią do czasu jej rozwiązania w 2007, kiedy to doprowadził do wejścia DS w skład nowej Partii Demokratycznej. W 2011 został wybrany na urząd burmistrza Turynu. W 2016 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję, przegrywając z Chiarą Appendino. W 2018 powrócił do niższej izby włoskiego parlamentu na XVIII kadencję, w 2022 utrzymał poselski na XIX kadencję.
Żonaty z polityk Anną Marią Serafini.
Odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Zasługi RP – 1997, Polska – pkt 9.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Włoscy komuniści Kategoria:Politycy Partii Demokratycznej (Włochy) Kategoria:Włoscy ministrowie sprawiedliwości Kategoria:Włoscy ministrowie (od 1946) Kategoria:Włoscy parlamentarzyści (od 1946) Kategoria:Politycy Demokratów Lewicy Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej Kategoria:Urodzeni w 1949 Kategoria:Ludzie związani z Turynem