Wówczas także dzisiejszą postać otrzymało empirowe piętro. Pałac Baworowskich jest budowlą dwukondygnacyjną, na planie prostokąta, na wysokim, oblicowanym kamiennym cokole. Bryłę urozmaicają ryzality oraz wieża narożna. Główne elementy dekoracji fasady to pilastry, girlandy, balustrady i wydatny gzyms kroksztynowy. Boczną elewację zdobi rzeźba konia, a wnętrze – płaskorzeźbiony fryz ze scenami mitologicznymi.
Zbiory Najważniejsze zbiory obejmowały cenne zabytki typograficzne i materiały historyczne w książkach i rękopisach. Liczyła do 1944 roku około 38 tys. druków (w tym 30 inkunabułów i 1254 rękopisów). Była połączona z galerią 285 obrazów olejnych oraz około 11 tys. sztychów i rysunków, 110 dyplomów (począwszy od XII w.), a także z działem archiwalnym, muzealnym i ikonograficznym. Wśród zbiorów Biblioteki Baworowskich znajdowały się m.in. najcenniejsze rękopisy średniowieczne (Kronika Wincentego Kadłubka, statuty Kazimierza Wielkiego) oraz listy i autografy Juliana Ursyna Niemcewicza, Jana Śniadeckiego, Aleksandra Fredry i Stanisława Konarskiego.