Historycznie były to dwie tuleje poruszające się ruchem posuwisto-zwrotnym (pierwsze konstrukcje z roku 1901Witold Rychter Dzieje Samochodu. WKiŁ 1983). Później zastosowano jedną tuleję (zwaną czasem suwakiem) poruszającą się po linii śrubowej. Pierwsze samochody z silnikami z tym systemem rozrządu powstały w roku 1907. Silniki mając znaczne wysilenie cechowały się elastyczną pracą (płaską biegunową momentu obrotowego). Były też znacznie cichsze podczas pracy od silników z rozrządem zaworowym. Najdłużej silniki z rozrządem tulejowym stosowała belgijska firma Minerva.
Przez okna dolotowe (ssące) dostaje się do silnika ładunek (mieszanka), przez okna wydechowe są usuwane gazy spalinowe. Tuleja ta jest poruszana złożonym mechanizmem znajdującym się w skrzyni korbowej i wykonuje ruch posuwisto - obrotowy. Okna na tulei w odpowiednich momentach nakładając się na okna w cylindrze otwierają i zamykają przelot, pozwalając na wymianę ładunku w silniku, oraz na usunięcie spalin z silnika. W głowicy silnika znajdują się jedynie gniazda do świec zapłonowych, nie ma w niej żadnych elementów ruchomych.