Był także hojnym ofiarodawcą na cele społeczne - dzięki jego donacji w wysokości 50.000 marek odbudowano strawiony pożarem kościół katolicki w Nieparcie, jednym z majątków należących do ordynacji Gogolewo.
Czarnecki pracował także naukowo w dziedzinie prehistorii i opublikował parę prac w językach niemieckim, angielskim i polskim (m.in. O społeczeństwie Wanów i ich bogini Wandzie, The Mother of the Gods).
W 1876 poślubił Eufrozynę z hr. Sobańskich h. Junosza (1852 – 1918) i miał z nią trzech synów, Stanisława, Marcelego i Edwarda oraz córkę Marię, która wyszła za hr. Romana Bnińskiego h. Łodzia. Stanisław (1877 – 1942) stał się w związku z wywłaszczeniami III Rzeszy w 1939 i PRL w 1945 ostatnim ordynatem de facto na Gogolewie. Ostatnim ze starszej linii potomków Wiktora Czarneckiego był syn Stanisława Roman (1920 – 2002), który nie miał synów. Potomkowie jego stryja Marcelego żyją od 1947 w Szwecji (wnuk Wiktora Juliusz, jego synowie i wnuki), stryj Edward (zm. 1940) był bezdzietny.
Zobacz też Czarneccy h. Prus III