W 1918 został komisarzem powiatu stopnickiego, a w 1919 z listy PSL „Wyzwolenie” posłem na Sejm Ustawodawczy z okręgu Pińczów. Później był jednym z czołowych przywódców PSL „Piast” (w 1922 z jego ramienia uzyskał reelekcję w okręgu Sandomierz) i w latach 1921–1930 członkiem jego Rady Naczelnej, od 1923 zaś członkiem Zarządu Głównego. W 1920 reprezentował PSL „Piast” w Konwencie Seniorów, a w 1922 – w Nadzwyczajnej Komisji Głównej.

W Sejmie Ustawodawczym (1919–1922) pracował w komisjach: administracyjnej (zastępca przewodniczącego), konstytucyjnej, oświatowej oraz spraw zagranicznych. W dalszych kadencjach działał w następujących komisjach sejmowych: od 1922 administracyjnej, spraw zagranicznych; od 1928 oświaty i kultury (sekretarz) oraz prawniczej (sekretarz); od 1938 administracyjno-samorządowej (wiceprzewodniczący), budżetowej. W 1924 został wybrany do komisji specjalnej do zbadania postępowania wobec więźniów, a następnie do komisji specjalnej powołanej w celu zbadania materiałów dotyczących tajnych organizacji w wojsku i w społeczeństwie. W parlamencie II kadencji (1928–1930) był senatorem z województwa białostockiegoTadeusz i Karol Rzepeccy, Sejm i Senat 1928–1933.