Podczas igrzysk olimpijskich w Pekinie (2008) początkowo zajął czwartą lokatę, przegrywając z Białorusinem Andrejem Michniewiczem zaledwie o jeden centymetr i wynikiem 21,04 poprawiając własny rekord Kanady, ale w 2013 roku poinformowano o przyznaniu brązowego medalu Armstrongowi ze względu na dożywotnią dyskwalifikację i anulowanie rezultatów Białorusina począwszy od 2005 roku. W 2010 roku zajął odległe miejsce w eliminacjach i nie awansował do finału globalnego czempionatu. Ponownie tuż za podium – na czwartej lokacie – uplasował się podczas halowych mistrzostw świata w 2010. Na koniec sezonu wywalczył złoty medal igrzysk Wspólnoty Narodów. Podczas mistrzostw świata w Taegu (2011) zdobył srebrny medal przegrywając złoto w ostatniej kolejce z Niemcem Davidem Storlem. Zwycięzca łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w pchnięciu kulą. Sezon zakończył zwycięstwem w igrzyskach panamerykańskich. W 2013 zdobył brąz na mistrzostwach świata w Moskwie. Jego trenerem jest jeden z najwybitniejszych młociarzy w historii – Anatolij Bondarczuk.
Rekordy życiowe: stadion – 22,21 m (25 czerwca 2011, Calgary);