dodatkowo autorzy ci stwierdzili, że mostek GMH W401 jest uszkodzony i – biorąc pod uwagę jego niewielkie rozmiary – prawdopodobnie należy do młodego osobnika, którego przynależności gatunkowej nie można potwierdzić. Autorzy ci przypisali natomiast osobnikom z gatunku Wulagasaurus dongi kilka dodatkowych skamieniałości, w tym m.in. kość kwadratową GMH W394, mostek GMH W458, kości krucze GMH WH194 i GMH W385, kość biodrową GMH W359, kość kulszową GMH W362 oraz kości strzałkowe GMH W50-2 i GMH W212. Wulagazaura charakteryzuje wąska kość zębowa i charakterystyczna budowa kości ramiennej o inaczej umieszczonych zaczepach mięśni niż u innych hadrozaurów. Przeprowadzona po odkryciu wulagazaura analiza filogenetyczna wykazała, że wulagazaur jest najbardziej bazalnym znanym hadrozaurem płaskogłowym. Dowodzi to, że hadrozaury płaskogłowe i ogólnie hadrozaury wyewoluowały w Azji. Z kolei z analizy przeprowadzonej przez Xinga i współpracowników (2012) wynika, że wulagazaur był taksonem siostrzanym do kladu tworzonego przez rodzaje Brachylophosaurus i Maiasaura.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Hadrozauroidy Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury kredy