oznacza to, że powinny być w środkowym rzędzie, tam gdzie spoczywają palce najrzadziej używane litery powinny znajdować się w najniższym rzędzie, jako najtrudniejsze do wciśnięcia prawa ręka powinna pisać więcej, gdyż większość osób jest praworęczna, lewa ręka przejmie samogłoski oraz mniej używane litery litery występujące razem powinny być umieszczone blisko siebie na klawiaturze.
Układ był gotowy w 1932 i został opatentowany w 1936 jako patent nr 2 040 248. W 1982 ANSI ustanowiło klawiaturę Dvoraka standardem; w 1984 używało jej około 100 000 osób.
Oryginalny układ Dvoraka mały|375x375px|Klawiatura Dvoraka wg pierwotnego patentu Układ, który stał się standardem ANSI, różnił się od oryginalnego układu opracowanego przez Dvoraka. Dzisiejsze klawiatury mają więcej klawiszy niż dawne maszyny do pisania. Najbardziej znaczące zmiany to:
Inny układ klawiszy numerycznych w oryginalnej wersji: W klasycznym układzie znak zapytania znajdował się na skrajnej lewej pozycji górnego rzędu klawiszy, a ukośnik na skrajnej prawej pozycji górnego rzędu. Następujące symbole znajdowały się na jednym klawiszu: (drugi znak pojawiał się po naciśnięciu klawisza ): dwukropek i znak zapytania ampersand i ukośnik przecinek i średnik