Spowodowało to napływ buddyjskiej sztuki i literatury do Europy.
Buddyzm (jako filozofia nieteistyczna) przyczynił się do osłabienia tradycji judeo-chrześcijańskiej, do rozwoju filozofii empirycznej i idealistycznej, a współcześnie do rozwoju antyrealizmu oraz nowych ruchów religijnych i ezoterycznych, np. New AgeArtur Przybyslawski (red.): Form und Leerheit. Buddhismus und Wissenschaft. Buddhistischer Verlag, Wuppertal 2007, ..
Na początku XX w. pierwsi Europejczycy (np. Karl Eugen Neumann) zaczęli studiować buddyzm w azjatyckich ośrodkach tej religii. Z Azji do Europy zaczęli przyjeżdżać pierwsi mnisi-misjonarze buddyjscy: Nyanatiloka, Nyanaponika, Lama Anagarika Govinda, Ayya Khema. Misjonarska działalność buddyzmu nasiliła się znacznie w Europie od lat 50. XX w. W latach 60. i 70. XX wieku nastąpił gwałtowny rozwój buddyzmu w Europie, w szczególności zaczęło powstawać wiele ośrodków, w których możliwość praktykowania mają nie tylko mnisi, ale też osoby świeckie.
W 1975 powstała Europejska Unia Buddyjska zrzeszająca wszystkie organizacje buddyjskie w Europie.