W Polsce obowiązuje 25–centymetrowy wymiar ochronny.
Rozmieszczenie geograficzne Część naukowców przypuszcza, że gatunek pojawił się w miocenie. Jako obszar jego najwcześniejszego występowania podaje się Syberię. W pliocenie lin pojawił się na Półwyspie Apenińskim. W okresie zlodowaceń plejstoceńskich zasięg jego występowania objął również środkową Europę. Po ustąpieniu lądolodu przesunął się jeszcze bardziej w kierunku północnym, nie przekraczając jednak 61°30'N. Naturalnie występuje w Eurazji. Współcześnie zasiedla wody śródlądowe, głównie nizinne rzeki i jeziora, prawie całej Europy, z wyłączeniem zachodniego wybrzeża Półwyspu Bałkańskiego, w szczególności Dalmacji, zlewiska Oceanu Arktycznego, tj. północnej części Półwyspu Skandynawskiego i północno-wschodniej Europy, Irlandii, Islandii, północnej Szkocji, południowej Grecji i Półwyspu Krymskiego. W górach widywany do wysokości 1600 m n.p.m., również w Alpach. Spotykany bywa także w słonawych, przybrzeżnych wodach morskich, np. w zalewach Morza Bałtyckiego. W Azji sięga środkowej Syberii. Występuje w środkowym biegu rzek Ob, Irtysz i Jenisej. Notowany także w Bajkale. Jego południowy zasięg zahacza o Kaukaz i Azję Mniejszą. W Azji Środkowej nie występuje.