Ludowa Armia Powstańcza Stepowego Ałtaju (ros. Народная повстанческая армия Степного Алтая) – antybolszewicka chłopska formacja wojskowa działająca latem 1920 r. w Ałtaju
Działania władz bolszewickich na Syberii, które zostały źle przyjęte przez większość ludności chłopskiej (konfiskaty żywności dla wojska i pobór rocznika 1901), doprowadziły w czerwcu 1920 r. do wybuchu powstania w Stepowym Ałtaju. Dużą rolę w nim odegrali dezerterzy z Armii Czerwonej, będący b. ałtajskimi partyzantami walczącymi wcześniej z białogwardzistami. Pod względem politycznym swoje wpływy wśród kierownictwa powstania próbował zyskiwać eserowski Syberyjski Związek Chłopski.
Został sformowany 1 Chłopski Pułk Powstańczy, który 29 czerwca rozbił we wsi Aleksiejewka oddział bolszewicki, mający zwalczać dezerterów. Zginęło ponad 100 czerwonoarmistów wraz z ich dowódcą i jego zastępcą. Następnie do powstańców doszli kolejni ochotnicy, w wyniku czego powstały 2 i 3 Chłopskie Pułki Powstańcze. Wraz z 1 Pułkiem stały się one główną siłą bojową Ludowej Armii Powstańczej Stepowego Ałtaju. Jednocześnie utworzono wojenną radę armii, której członkami zostali A. Aliesko, J. Gorski, J. Diemczenko, K. Tandrik i P. Smirnow. Funkcję szefa sztabu objął Bieriezowski, który stanął też na czele armii.