naczyniach Dewara lub w formie gazowej w temperaturze otoczenia w stalowych butlach.
Wybrane związki azotu Nieorganiczne: Tlenki azotu: tlenek diazotu (N2O), tlenek azotu (NO), tritlenek diazotu (N2O3), dwutlenek azotu (NO2), tetratlenek diazotu (N2O4), pentatlenek diazotu (N2O5) Związki z wodorem: amoniak, hydrazyna i azotowodór Kwasy: kwas azotowy i kwas azotawy Sole: azotany i azotyny, sole amonowe azotki
Organiczne: aminy amidy
Właściwości W warunkach normalnych jest bezbarwnym i bezwonnym gazem. W temperaturze skrapla się pod normalnym ciśnieniem dając również bezbarwny ciekły azot, a po dalszym schłodzeniu, do , zestala się.
Jest bierny chemicznie, co spowodowane jest bardzo wysoką energią wiązania potrójnego w cząsteczce N2, wynosi ona 945,33 ± 0,59 kJ·mol−1. Stopień dysocjacji w temperaturze 4000 K wynosi niecałe 3%. W podwyższonej temperaturze reaguje z metalami dając azotki, a także z innymi pierwiastkami, np. z wodorem tworzy amoniak, a z tlenem tlenki azotu, np.: N2 + 3H2 ⇌ 2NH3 ΔG −22,0 kcal (0 °C) N2 + O2 ⇌ 2NO ΔG 43,2 kcal Procesy te (współcześnie zwłaszcza synteza amoniaku) wykorzystywane są przemysłowo do wiązania azotu atmosferycznego w celu produkcji licznych związków azotu.