Podstawową różnicą w stosunku do tabulatury lutniowej włoskiej jest inne oznaczanie progów, nie poprzez cyfry, a poprzez litery (gdzie "a" oznacza pustą strunę, "b" przyciśnięcie struny do pierwszego progu itd.) Często litery pojawiały się nie bezpośrednio na liniach, ale nad liniami.
thumb|left|Przykład tabulatury lutniowej niemieckiej, Hans Neusidler Preambuła i fantazja nr 41. Tabulatura lutniowa niemiecka Tabulatura lutniowa niemiecka różni się znacznie od tabulatur lutniowych włoskiej i francuskiej. Podobnie jak w tabulaturze lutniowej hiszpańskiej i francuskiej, najwyższa struna były reprezentowana przez najwyższą wertykalnie pozycję. Nie było jednak w tej notacji linii. Pierwotnie przeznaczona była dla lutni 5-strunowej, strojonej najczęściej na dźwiękach d g h e1 a1. W XVI wieku dostosowano ją dla lutni 6-strunowej, dodając najniższą strunę AMusikgeschichte in Bildern. Band III: Musik des Mittelalters und der Renaissance / Lieferung 5, Lipsk 1973, s. 143 Progi na strunie najniższej oznaczano zwykle cyframi arabskimi (gdzie I oznaczało pustą strunę, II przyciśnięcie struny do pierwszego