Kolejne, północno-zachodnie ramię, sięga po meander Przełomu Bardzkiego, na którym rozłożyły się zabudowania Morzyszowa. Na południowy zachód odchodzi główne najdłuższe ramię z Kłapaczem w bocznym odgałęzieniu sięgające, aż po Owczą Górę w Kłodzku.

Z zachodniego zbocza Mysiej Góry wypływa potok Dębinka, wpadający do Nysy Kłodzkiej.

Budowa geologiczna Góra zbudowana jest z dolnokarbońskich szarogłazów, zlepieńców i łupków ilastych struktury bardzkiej. Utwory te przebite są na południowym i zachodnim zboczu apofizami górnokarbońskich granitoidów intruzji kłodzko-złotostockiej, wokół których wytworzyły się strefy metamorfizmu kontaktowego.

Roślinność Zbocza i szczyt porasta w całości las świerkowo-bukowy regla dolnego przerzedzony zrębami, jedynie szczyt zajmuje niewielka leśna polana, a u północno-zachodniego podnóża rozciągają się łąki należące do wsi Dębowina.

Zagospodarowanie Południowe zbocze trawersuje leśna „Graniczna Droga”, która wcześniej łączy się z polną drogą o nazwie z „Wysoka Droga”. Połączone drogi prowadzą na Przełęcz Łaszczowa, do największego skrzyżowania szlaków pieszych i rowerowych w tym rejonie.

Przypisy

Bibliografia Góry Bardzkie, mapa w skali 1:40 000, Wydawnictwo „Plan”, Wrocław 2008, .

Kategoria:Szczyty Gór Bardzkich