thumb|250px Wygnańcy (oryg. fr. Les Proscrits) – powieść Honoriusza Balzaka z 1831, należąca do Studiów filozoficznych cyklu Komedia ludzka. Obok utworów Ludwik Lambert, Serafita i Jaszczur należy równocześnie do grupy tzw. dzieł mistycznych Balzaka.
Treść Akcja utworu rozgrywa się na początku XIV wieku w domu sierżanta Tirechaira w pobliżu katedry Notre Dame w Paryżu. Gospodarz wynajmuje część domu dwóm tajemniczym mężczyznom, których się obawia i których planuje wyrzucić, podejrzewając ich o tajemne uprawianie czarów. W rzeczywistości uczestniczą oni w naukach z zakresu teologii mistycznej, prowadzonych przez doktora Sigiera, które poświęcone są zagadnieniu natury aniołów, obecności istot nadprzyrodzonych wśród ludzi na ziemi oraz kwestiom geniuszu artystycznego i szaleństwa. Nauki te doprowadzają młodszego z mężczyzn, Gotfryda, do chęci samobójstwa – młodzieniec pragnie sam stać się aniołem. Ratuje go jednak starszy z nich. W ten sam dzień obydwaj otrzymują oczekiwane z dawna dobre wiadomości – starszy, poeta Dante Alighieri, może wrócić do Florencji, skąd został wygnany, młodszy dowiaduje się o swoim szlacheckim pochodzeniu.