Fritz ter Meer (spotykana pisownia nazwiska: Termeer, TerMeer) (ur. 4 lipca 1884 w Uerdingen, zm. 27 października 1967 w Leverkusen) – niemiecki naukowiec, przedsiębiorca i zbrodniarz wojenny.
Podczas II wojny światowej pracował dla koncernu farmaceutycznego (IG Farben) w Niemczech, testując nowe preparaty na więźniach w obozach Auschwitz-Birkenau.
W październiku 1939 wraz z prof. Ottonem Ambrosem jako członkowie rady technicznej I.G. oraz z dr. Heinrichem HörleinemWollheim Memorial – Philipp Heinrich Hörlein (1882–1954)., dyrektorem zakładu Bayer w Elberfeld, zostali wezwani do Wojskowego Urzędu Uzbrojenia w celu omówienia produkcji gazów trujących, m.in. próby z iperytem. Wehrmacht reprezentowali pułkownik Schmidt wydział obrony przeciwgazowej, Zahn radca ministerialny w Urzędzie Uzbrojenia, szef wydziału produkcji materiałów wybuchowych oraz Hans Jürgen von der LindeErnst Klee: „Auschwitz medycyna III Rzeszy i jej ofiary”, Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, Kraków 2009, s. 262..
Odznaczony Krzyżem Zasługi Wojennej I i II klasy. W 1948 został skazany przez Międzynarodowy Trybunał Wojskowy w Norymberdze na 7 lat pozbawienia wolności.