Przebieg masakry thumb|Meldunek niemieckiej 444. Dywizji Bezpieczeństwa informujący o napływie żydowskich wysiedleńców z Węgier na tereny Galicji i Podola, a także postulujący wystąpienie do władz węgierskich o zabranie ich z powrotem Kamieniec Podolski i jego okolice stały się najważniejszym punktem docelowym dla transportów przybywających z Węgier. Liczbę Żydów, których przywieziono tam latem 1941 roku, historycy szacują na 10 tys., 15 tys., 16 tys., lub nawet 18 tys. Ponadto do Kamieńca trafiło blisko 2 tys. Żydów, którzy uciekli lub zostali wypędzeni z zajętych przez Rumunię terenów Besarabii i Bukowiny północnej.
Wysiedleńcy z Węgier byli umieszczani przede wszystkim na terenie twierdzy w Kamieńcu. Mimo pomocy, którą starali się im nieść miejscowi Żydzi, ich sytuacja wkrótce stała się tragiczna. Wielu zmarło z głodu i wyczerpania.