Wojska amerykańskie ostatecznie znalazły lukę między gniazdem 62 i gniazdem 64, bezpośrednio pod dzisiejszym amerykańskim cmentarzem wojskowym i dzięki czemu były w stanie zaatakować gniazdo obrony 62 od tyłu. Gdy równocześnie na plaży pojawiły się amerykańskie czołgi, a żołnierze wspinali się na wzniesienie, wydano rozkaz odwrotu i Severloh wycofał się, wykorzystując leje po bombardowaniu.
Twierdzenia o liczbie poszkodowanych przez Severloha żołnierzach, opublikowane we wspomnieniach opublikowanych w 2000 (wydanie rozszerzone z 2002), których ghostwriterem jest Helmut Konrad von Keusgen, są uznawane przez historyków jako zawyżone, z uwagi na fakt, że łączna liczba zabitych, rannych i zaginionych na 6-milowym (10-kilometrowym) odcinku Omaha Beach są szacowane na ok. 2400.
Niewola i powrót do domu Severloh został ranny w trakcie walk w okolicy plaży Omaha. Wycofał się z innym żołnierzem do pobliskiej wioski Colleville-sur-Mer, gdzie znajdowało się gniazdo oporu 63, które było nieuzbrojonym bunkrem, w którym zostały rozmieszczone stanowiska dowodzenia wyższego szczeblaHein Severloh: WN 62 – Wspomnienia plaży Omaha Normandia, 6 czerwca 1944 roku Strony 76 do 84, HEK Creativ Verlag Garbsen.