W tym okresie stał się inspiracją dla stworzenia postaci Supermana.
Znany był jako „najsilniejszy człowiek świata”, w społecznościach żydowskich okrzyknięto go zaś „Samsonem Potężnym”. Dbał o swój wizerunek sceniczny, występując m.in. w stroju rzymskiego centuriona. Podczas pokazów w Warszawie w 1925 roku wjeżdżał na scenę cyrkową na rydwanie, na którego bokach namalowano gwiazdę Dawida, przy akompaniamencie muzyki z operetki Bar Kochba Abrahama Goldfadena. Stał się ikoną kultury popularnej okresu międzywojennego. Postać Breitbarta pojawiała się w filmach, piosenkach (np. utwór Racheli Fajgensztajn: Breitbard śni), parodiach burleskowych, znaczkach i pocztówkach, a także znalazła się na wózkach warszawskich tragarzy.
W 1923 roku Breitbart otrzymał obywatelstwo amerykańskie. W 1924 roku, w Nowym Jorku, prowadził korespondencyjny kurs tężyzny fizycznej, który cieszył się popularnością, a także założył własny instytut i stworzył maszynę do ćwiczeń. W 1924 roku wrócił do Europy, a w 1925 roku występował w Polsce. Wspierał organizacje społeczne, w Lublinie dając charytatywny pokaz, by wesprzeć szpital żydowski. Zaczął przygotowania do wyjazdu do Palestyny, gdy pod koniec lipca 1925 roku, podczas występów w cyrku w Radomiu, uległ wypadkowi wykonując jeden ze standardowych numerów.