Pierwotne przeznaczenie poszczególnych kondygnacji: I kondygnacja (piwnica) – pomieszczenia techniczne (maszynownia, magazyny, urządzenia wentylacyjne), II kondygnacja – centrala dowodzenia, III kondygnacja – pomieszczenia socjalne, IV, V, VI kondygnacja – pomieszczenia załogi, VII kondygnacja – pomieszczenia pogotowia obsługi, VIII kondygnacja – na tym poziomie, osłoniętym pancerną kopułą, znajdował się optyczny dalmierz artyleryjski o bazie (szerokości) 12 metrów. Umożliwiał on obserwację obiektów znajdujących się w odległości do 45–50 kilometrów. Wieża znajduje się na wzniesieniu o wysokości 12 metrów n.p.m., w odległości około 750 metrów od brzegu morskiego. Wysokość samej wieży wynosiła pierwotnie około 18 metrów.
Stanowiska artyleryjskie Umiejscowione zostały w lesie, w odległości około 2,5 kilometra od brzegu morskiego, co miało uniemożliwiać wrogim okrętom dostrzeżenie błysków z luf podczas wystrzałów. Na stanowiskach zainstalowano trzy armaty o kalibrze 283 milimetrów, strzelające pociskami o wadze 284 kilogramów i zasięgu 36 kilometrów. W 1940 roku Niemcy zdemontowali armaty i przenieśli je do Norwegii.