Dwa lata wakacji () – dwutomowa powieść przygodowa dla młodzieży, robinsonada, autorstwa Juliusza Verne’a, opublikowana w 1888 r. Należy do cyklu Niezwykłe podróże. Każdy z tomów jest złożony z 15 rozdziałów.
Pierwszy polski przekład, autorstwa Izabeli Rogozińskiej, pojawił się w 1956. Dane z internetowego katalogu Biblioteki Narodowej w Warszawie, dostęp 24 sierpnia 2008 r.
thumb|Mapa „Wyspy Chairmana” Powieść opowiada o przygodach grupki chłopców z Nowej Zelandii, którzy po zakończeniu roku szkolnego mieli udać się na morską wycieczkę. Za sprawą jednego z nich znaleźli się sami na statku na oceanie, bez załogi i opieki dorosłych. Ostatecznie burza wyrzuca statek na bezludną wyspę na południowym Pacyfiku, zmuszając chłopców, z których najstarszy miał piętnaście lat, do zatroszczenia się o siebie. Chłopcy przebywali na wyspie dwa lata, nieustannie walcząc z przeciwnościami losu, niepogodą i własnymi słabościami. Organizują swoją niewielką społeczność na zasadach demokratycznych, ale nie unikają konfliktów. Pewnego dnia odnajdują w lesie wyczerpaną kobietę. Jak się okazuje, udało jej się uciec z rąk bandytów, którzy dotarli w szalupie na wyspę. Później dołącza do chłopców bosman, inny więzień bandytów. Dochodzi do walki, podczas której chłopcy pokonują bandytów. Następnie naprawiają szalupę i opuszczają wyspę.