Stefan Rusin (ur. 1 sierpnia 1946 w Golinie koło Konina) – polski poeta, plastyk, pisarz, krytyk literacki.
Życiorys Ukończył studia w Akademii Ekonomicznej w Poznaniu. Studiował we własnym zakresie rysunek i malarstwo. Od 1967 był pracownikiem Huty Aluminium „Konin”. Debiutował jako poeta w 1971 na łamach czasopisma „Radar”. Od 1977 do 1998 pełnił funkcję prezesa Konińskiego Klubu Literackiego. W latach 1978–1988 był redaktorem folderów, zeszytów i almanachów literackich tegoż Klubu. Organizował dziesięć pierwszych edycji Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego „Milowego Słupa”.
Twórczość Poezja Jak niepojęte jest nasze istnienie (poezje, Konin 1978) Ósmego dnia (poezje, Konin 1980) Zamiast wieczoru autorskiego (poezje, Warszawa 1981) Spadkobiercy raju (poezje, Poznań 1985) Mój ląd (poezje, Konin 1985) Kaligula (poezje, Poznań 1988) Mała planeta (poezje, Poznań 1993) Obudź w sobie dziecko (poezje, Poznań 1993) Wrota piekieł (poezje, Konin 1995) Przez pogańskie bezkresy do Jerzego Szaniawskiego (poezje, Konin 1996) Pieśni (poezje, Konin 1996) Radosne czuwanie (poezje, Konin 1998) Wesele Hioba (poezje, Konin 1999) Korsykańskie lustro (poezje, Bydgoszcz 2000) Uczta wilka (poezje, Kraków 2000) Bezdomna czułość (poezje, Konin 2002) Niecierpliwe pragnienia (wybór wierszy, Konin 2003) Magala (poezje, Konin 2006)