Wśród miłośników teatru znaleźli się żelechowscy szewcy, malarze pokojowi, pracownicy Sądu, Poczty, Kasy Spółdzielczej, przedstawiciele wolnych zawodów. W latach 1908–1909 z teatrem amatorskim współpracowała siostra sławnego scenografa polskiego Karola Frycza, żona miejscowego lekarza. Pod jej kierunkiem stawiał pierwsze kroki sceniczne późniejszy kierownik i reżyser zespołu Konstanty Biernacki.
W roku 1913, dzięki działalności dra Michałowskiego ukończono budowę Domu Ludowego – Kasy Stefczyka ze sceną, widownią na 200 miejsc i zapleczem dla teatru. W tym okresie przybył do Żelechowa dyrektor i reżyser jednego z większych teatrów objazdowych Karol Burski wraz z żoną aktorką, który przekazał zespołowi żelechowskiemu wiele kostiumów, rekwizytów i różnego sprzętu teatralnego. Pod kierunkiem Burskiego miejscowi amatorzy wystawili m.in. „Zbójców” Schillera, „Majkę Szwarcenkopf” Zapolskiej, wodewil „Podróż po Warszawie”, „ Ciotkę Karola” Brandona i inne. W okresie I wojny światowej działalność teatru amatorskiego została bardzo ograniczona.