Deportowany przez władze państwowe z Opolszczyzny w 1951, studiował na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, gdzie uzyskał ponownie doktorat. Następnie był wykładowcą, a od 1958 rektorem Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu.
13 listopada 1961 został mianowany biskupem tytularnym Aninety i biskupem pomocniczym archidiecezji gnieźnieńskiej, skierowanym do pracy duszpasterskiej we Wrocławiu. Święceń biskupich udzielił mu 11 lutego 1962 w Archikatedrze św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu biskup Bolesław Kominek. Był wikariuszem generalnym i rektorem seminarium duchownego we Wrocławiu. 16 października 1967 formalnie został mianowany biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej. W czasie posługi duszpasterskiej we Wrocławiu był represjonowany przez władze komunistycznePor. A. Szymanowski, Władze PRL wobec ks. biskupa Pawła Latuska (1910–1973), Wrocław 2013, ..
Uczestniczył w pracach III i IV sesji soboru watykańskiego II.
Pochowany na Cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu.
W 30. rocznicę śmierci biskupa przy wejściu do Arcybiskupiego Seminarium Duchownego wmurowano poświęconą mu tablicę pamiątkową.
Przypisy
Bibliografia