W 1750 erygowana została promotoria Matki Bożej Różańcowej w kaplicy kościoła w Nakle, którego celem było szerzenie modlitwy różańcowej w okolicy. W 1762 kościół został doszczętnie zniszczony przez pożar. Ówczesny starosta Jakub Działyński, mimo próśb proboszcza nakielskiego księdza kanonika Złotnickiego i upomnień króla, nie poczuwał się do obowiązku odbudowy kościoła w Nakle. Funkcję kościoła parafialnego przejął pod koniec XVIII w. istniejący już kościół pod wezwaniem św. Stanisława. Brak systematycznej konserwacji sprawił, że na początku XIX w. kościół był tak zniszczony, że zagrażał życiu wiernych. W 1819 roku rozpoczęto na ten cel zbiórkę pieniędzy. Do budowy przystąpiono dopiero w 1843. Zadania tego podjął się ówczesny proboszcz ksiądz Franciszek Pankau. Nowy murowany kościół powstał 10 października 1843. Konsekrowany został przez biskupa gnieźnieńskiego Anzelma Brodziszewskiego.