Bardzo podobną operację zrealizowano już rok później podczas bitwy nad rzeką Ebro.
Wojna domowa Kiedy w lipcu wybuchła wojna domowa, dochował wierności legalnym władzom i znalazł się wśród oficerów, którzy reorganizowali wojska republikańskie.
W październiku 1936 został awansowany do stopnia podpułkownika i mianowany Szefem Sztabu Generalnego Sił Obrony, którymi dowodził gen. José Miaja. Miaja był szefem Rady Obrony Madrytu utworzonej by, mimo przeniesienia rządu do Walencji, za wszelką cenę obronić stolicę. Na tym stanowisku stworzył doskonały plan ochrony miasta, który pozwolił siłom republikańskim utrzymać kontrolę nad miastem. Od tego momentu jego sława świetnego organizatora ciągle rosła. Jako szef sztabu na froncie centralnym brał udział w planowaniu najważniejszych operacji w tym sektorze: bitew pod Guadalajarą i Brunete.
Dzięki ugruntowanej opinii otrzymał stopień pułkownika. W maju 1937 powstał rząd pod przywództwem Juana Negrín, a Rojo Lluch został Szefem Sztabu Centralnego Sił Zbrojnych i Szefem Sztabu Generalnego Wojsk Lądowych. W tym samym roku zaplanował operacje zajęcia miast Huesca, Saragossa i Teruel w Aragonii.