Statki flotylli wspierały ją. Latem 1919 r. Flotylla Rzeczna Żelaznej Dywizji została rozformowana, ale wkrótce utworzono na jej bazie nową flotyllę, podległą bezpośrednio dowództwu Zachodniej Armii Ochotniczej. Miała ona działać na Lelupie od Mitawy do Ust-Dźwińska. Na pocz. października uzbrojono parochody "Пират" i "Вера". Pierwszy dostał działko i 3 ciężkie karabiny maszynowe, a drugi – 2 ciężkie karabiny maszynowe. 10 października zarekwirowano 6 dalszych parochodów, bazujących w porcie w Mitawie. 13 października wyszedł rozkaz dowództwa Armii o oficjalnym sformowaniu flotylli. Na jej czele stanął por. Braandt. W skład flotylli weszły: parochod "Митава" (statek flagowy), parochod "Гартман", parochod "Вильма", parochod "Вера", parochod "Пират", parochod "Прэдизе", parochod "Адлер", parochod "Акотс", holownik "Катерина", holownik "Янис". Flotylla liczyła 116 ludzi, w większości Niemców. Do jej zadań należało wspieranie oddziałów lądowych, transportowanie uzbrojenia i wyposażenia wojskowego, prowadzenie działań rozpoznawczych. Flotylla brała udział w jesiennych walkach Zachodniej Armii Ochotniczej przeciwko wojskom łotewsko-estońskim wspieranym przez eskadrę morską Ententy. 3 listopada Łotysze rozpoczęli kontrofensywę w rejonie ujścia Lelupy do Dźwiny, prowadząc w rejonie Majorenhofa ciężkie walki z oddziałem płk.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Flotylla Rzeczna Zachodniej Armii Ochotniczej (Biała Armia) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.