Rozkaz likwidacji obozu wydał Heinrich Himmler, jednak nie został on zrealizowany, a obóz wyzwoliły wojska amerykańskie w kwietniu 1945. Objął następnie funkcje przewodniczącego komitetu zajmującego się realizacją złożonych w obozie zobowiązań oraz zastępcy księdza Franciszka Korszyńskiego, kierującego Przedstawicielstwem Duchowieństwa Polskiego w Dachau, powołanym przez byłych więźniów obozu. Jako dziekan kierował Centralą Duszpasterstwa Polskiego we Freimann na przedmieściach Monachium, reprezentującą polskich księży wobec władz alianckich i niemieckich biskupów oraz uczestniczącą w obsadzaniu placówek duszpasterskich w Niemczech i Austrii. Angażował się w działalność religijną i narodową. Po ustanowieniu ordynariatu dla ludności polskiej w Niemczech pod kierownictwem biskupa Józefa Gawliny od lipca do listopada 1945 pracował jako wikariusz generalny we Frankfurcie nad Menem. Przed powrotem do archidiecezji poznańskiej w lipcu 1946 był jeszcze rektorem Kolegium Polskiego w Rzymie.