Franciszek Jedwabski (ur. 29 stycznia 1895 w Wilkowyi, zm. 26 czerwca 1975 w Poznaniu) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy poznański w latach 1947–1975.
Życiorys Urodził się 29 stycznia 1895 w Wilkowyi w rodzinie Franciszka, organisty kościelnego, i Seweryny z Ostojskich. Od 1907 kształcił się w gimnazjum w Gnieźnie, gdzie był kółkowym w tajnym Towarzystwie Tomasza Zana. W 1914 złożył egzamin dojrzałości. W 1915 wstąpił do seminarium duchownego, jednak wkrótce został wcielony do armii niemieckiej, w której podczas I wojny światowej służył jako sanitariusz na froncie południowym i zachodnim. W powstaniu wielkopolskim pełnił funkcję szefa kancelarii batalionu jarocińskiego i dosłużył się stopnia sierżanta. Po demobilizacji w lipcu 1919 powrócił na przerwane studia seminaryjne. 17 grudnia 1922 został wyświęcony na prezbitera przez prymasa Edmunda Dalbora.