Przez cały czas oddział zasilali ochotnicy (głównie b. rosyjscy jeńcy wojenni powracający z niemieckiej niewoli); w połowie roku jednostka liczyła 2000 żołnierzyT. Paluszyński, Walka o niepodległość Łotwy 1914-1921, Bellona, Warszawa 1999, s. 121.. 6 czerwca został przeorganizowany w Rosyjski Korpus Ochotniczy Najświatlejszego Księcia Lievena (Korpus Liwieński). W jego skład wchodziły 1 Libawski Pułk, 2 Ryski Pułk i 3 Liwieński Pułk, dywizjon strzelecki ppłk. Kazakowa, oddział artylerii kpt. F. N. Andersona, 2 samochody pancerne i kilka samolotów. 5 lipca płk A. P. Lieven otrzymał od adm. Kołczaka informację o mianowaniu na funkcję głównodowodzącego siłami rosyjskimi w Kurlandii z podległością gen. lejt. Nikołajowi Judeniczowi. Korpus miał działać w dół rzeki Dźwiny na prawej flance Armii Północno-Zachodniej. Jednakże gen. Judenicz 18 lipca rozkazał Korpusowi przejść spod Libawy w rejon Narwy w Estonii. Rozkazu nie wypełniły oddziały Pawła Bermondta-Awałowa i płk. J. P. Wyrgolicza (patrz: Zachodnia Armia Ochotnicza), wchodzące formalnie w skład Korpusu, które pozostały na Łotwie. W Estonii Korpus wszedł w skład Armii Północno-Zachodniej, po czym został przekształcony w 5 (Liwieńską) Dywizję.
Przypisy
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Белое движение. Энциклопедия гражданской войны, 2003
Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Korpusy Białej Armii Kategoria:Łotewska wojna o niepodległość