Inwestorem była spółka „Nostra” utworzona w celu budowy szkół dla mniejszości niemieckiej w polskiej części Górnego Śląska.
Projekt budynku powstał w 1931 roku. Odzwierciedlał on architektoniczną koncepcję modernizmu, w tym przypadku silnie inspirowaną Bauhausem. Kierunek ten późnej został przez nazistów uznany za sztukę zdegenerowaną i po ich dojściu do władzy 1933 roku został przez nich odrzucony. Projektantem budynku był Spiller (imię projektanta nie jest znane). Otwarcie szkoły, połączone z poświęceniem budynku, miało miejsce 18 września 1932 roku.
Powstał częściowo trójkondygnacyjny, a częściowo czterokondygnacyjny budynek, z użytkowymi suterynami, na planie litery „U” o powierzchni 2 120m² i kubaturze ponad 30 000 m³. W chwili oddania miał 12 sal lekcyjnych, siedem pracowni przedmiotowych, aulę, salę gimnastyczną z w pełni wyposażoną sceną teatralną oraz szereg pomieszczeń gospodarczych i biurowych. Pracownie tematyczne składały się z sal wykładowych (w tym jedna z nich jako amfiteatralna), sal przeznaczonych do ćwiczeń i pomieszczeń na pomoce naukowe. Ponadto powstały: biblioteka, pracownia geograficzna i sala do nauki rysunku. W suterynie urządzone były pracownie obróbki drewna i metalu.