Ludwik Benoit i inne.
W tym okresie inicjator i jeden z wykonawców kabaretu Biedronka w Klubie 13 Muz:
W latach: 1958–1959 aktor jedynego w Polsce teatru prywatnego Poznańska Komedia Muzyczna Zbigniewa Szczerbowskiego (Porwanie Sabinek – Emil) oraz Poznańskiego Teatru Satyry. 1959–1974 etatowy reżyser rozgłośni poznańskiej Polskie Radio (egzamin eksternistyczny – Reżyser Radia – 1961) Reżyseria kilkudziesięciu słuchowisk oraz ponad 500 cotygodniowych kabarecików radiowych i inne programy artystyczne. 1960–1976 aktor – Teatr Polski w Poznaniu Role: Faust (Uczeń, Walenty) – reż. Jerzy Grotowski Kuglarze (mgr Prot) – reż. Włodzisław Ziembiński Apelacja Villona (Anzelm z Tuluzy) – reż. Barbara Kilkowska Zazdrość i medycyna (Rubiński) – reż. Jerzy Hoffman Ziemia rozdarta (Konrad von Loslau) reż. Stefan Burczyk Don Juan (Leporello) – reż. Jan Maciejowski Jacuś (Ochsen) – reż. Jerzy Grzegorzewski Wesele (Nos) – reż. Roman Kordziński Marzyciele (Józef) – reż. Danuta Jagła Operetka (Proboszcz) – reż. Józef Gruda Poskromienie złośnicy (Bakalarz) – reż. Roman Kordziński Horsztyński (Garnosz Trombonista) – reż.