Na propozycję rosyjską znaczący wpływ miał Freiherr vom Stein, który pracował na dworze carskim w Rosji i w dwóch tajnych artykułach zagwarantował przywrócenie Prus w warunkach „statystycznych, geograficznych i finansowych” z 1806 r. oraz zaokrągleń terytorialnych. Prusy musiały zrezygnować z terytorium Księstwa Warszawskiego, ale przyznano im część Wielkopolski, czyli późniejszego Wielkiego Księstwa Poznańskiego. Prusy miały odzyskać także swoje posiadłości w północnych Niemczech, z wyjątkiem dawnego elektoratu hanowerskiego.
W zasadzie kongres wiedeński w 1815 r. opierał się na postanowieniach terytorialnych zawartych w traktacie kaliskim.
Odnośnie spraw militarnych Rosja zobowiązała się do zebrania 150-tysięcznej armii przeciwko Francji, a Prusy obiecały 80 000 ludzi.
Traktat został ostatecznie podpisany 27 lutego 1813 r. we Wrocławiu i dzień później w Kaliszu. Prusy wypowiedziały wojnę Francji 16 marca 1813 roku. Ponieważ francuski był językiem dyplomacji, traktat, choć skierowany przeciwko Francji, został sporządzony po francusku.
Przypisy